Category Archives: Random rants

The search for non-sweet snacks.

Posted on by

Recently, I decided to cut the amounts of sweet food-items that I eat every day. And, as it turns out, that turns out to be an interesting challenge when you’re looking for something to snack. Because most snacks seem to be made of mostly sugar with some other flavors.

But first of all: why? Well, I have a weight problem and I am a diabetic. Those two things are related to one another so I just have to bring down my glucose level to average levels. And well, pills will do this for me, but I hate to take those pills every day. So I need to adjust my food pattern to take less things that contain (lots of) sugar.

Of course, there are snacks that are sweetened with artificial sugars, that won’t increase my glucose levels but they don’t take away the craving for sweet food. It fools my body with fake sugars and my brain continues to think I’m just eating sugars, but it also maintains my addiction to sweet food. And it’s amazing when you realize that people can get addicted to the tastes of sweet foods, especially snacks.

My daily meals are already avoiding most of the sweet food items. Bread, for example, is slightly sweet but add peanut butter or cheese to it and you barely taste it. Dinner is often a piece of meat with additional veggies and/or potatoes and those don’t really taste sweet either. No sweet-tasting desserts and well, I admit… I like to start the day with a bisquit and raspberry jam, or marmalade. Then again, I also start every day with a cup of coffee, black with one sugar. But I consider this okay since people need sugar, especially when you’re starting the day. But basically, after breakfast I will try to stay sweet-free.

But the real problem is when you feel hungry in-between breakfast and lunch, or in-between lunch and dinner. Or worse, after dinner when you’re looking at a good movie. Popcorn can be an option if it’s the non-sugared version but that’s a salty version. Too much salt isn’t good either, which is why potato chips aren’t that good either. So, peanuts and other nuts make okay snacks. I could consider all kinds of fruits but fruits tend to taste sweet, and it’s the sweet taste I’m trying to avoid, not the sugar.

So, what other kinds of snacks are there? I could eat a piece of cheese, some sausages, nuts, carrots, chips or just turn on the fryer and bake something we Dutch people call “bitterballen“. Fatty, but not sweet. But after these, I tend to run out of options and besides, none of these seem to be available in local shops in small half-pound bags for a nice-sized snack. If you want snacks that are packed in small portions, you tend to end up with a lot of sweet stuff, including cookies, lots of candy an even certain kinds of sweetened chips. And although they do sell sugar-free products, most of those are still sweet.

And as I said, I don’t want sweet snacks.

So, here’s my dilemma… I want non-sweet snacks, not sugar-free snacks. And those are hard to get. Supermarkets are basically selling just sweet snacks. Such a shame…

The Jewish Samurai

Posted on by

There once was a powerful Japanese emperor who needed a new chief samurai. So he sent out a declaration through-out the entire known world that he was searching for a chief.
A year passed, and only three people applied for the very demanding position: a Japanese samurai, a Chinese samurai, and a Jewish samurai.
The emperor asked the Japanese samurai to come in and prove why he should be the chief samurai. The Japanese samurai opened a matchbox, and out popped a bumblebee. Whoosh! went his sword. The bumblebee dropped dead, chopped in half.
The emperor exclaimed, “That is very impressive! “The emperor then issued the same challenge to the Chinese samurai, to come in and prove why he should be chosen. The Chinese samurai also opened a matchbox and out buzzed a fly … Whoosh, whoosh, whoosh, whoosh! The fly dropped dead, chopped into four small pieces.
The emperor exclaimed, “That is very impressive!”
Now the emperor turned to the Jewish samurai, and asked him to prove why he should be the chief samurai. The Jewish Samurai opened a matchbox, and out flew a gnat. His flashing sword went Whoosh! But the gnat was still alive and flying around.
The emperor, obviously disappointed, said, “Very ambitious, but why is that gnat not dead?”
The Jewish Samurai just smiled and said, “Circumcision is not meant to kill.”

My thirteenth post!

Posted on by

Well, this is post number 13. Fortunately I’m not superstitious so I’ll just post this one. I don’t mind black cats that walk past me. I’m not afraid to walk under a ladder. And when I break a mirror, all I do is to make sure I don’t step in a splinter with my bare feet. So I’m not afraid. Nothing bad is gonna happ7%$#@…

The OV shitcard – pardon my french…

Posted on by

As everyone in the Netherlands already knows, you need an OV chip-card if you want to use any of the public transit options in the Netherlands. And while you can buy an “anonymous” chip-card in the shop, most people who need to travel daily will just register one in their own name. However, most people don’t realize that by registering the chip-card, they also give up on some of their privacy. Because even though public transit organisations officially tell everyone that they won’t abuse the data collected by these chip-cards, the reality is different as explained by this (dutch) article…

The NS (Dutch Railways) has used data collected from these chip-cards to track trips made by their customers to use this for marketing purposes. By doing so, the NS violated the trust of their customers. To make matters worse, even those who used the anonymous cards weren’t completely safe since they often had to provide their email address to activate the chip-card before they could use it.

For me, this is just one more reason to stay away from the public transit in the Netherlands. I value my privacy and my car is often more comfortable than the train. Besides, it’s even faster for me to use the car than to use the train if I want to go to my work, even if there are some severe traffic jams.

Sure, the NS has promised they will destroy the data they’ve collected so far and will stop collecting this information in the future, but do you trust them? They’ve made this promise before, when the chip-card was introduced. And it also makes you wonder what data they will continue to collect and makes you wonder what data other transport organisations are collecting about your travels…

Maybe it’s just time to reorganize public transit in the Netherlands completely. First of all, make it free so everyone can make use of it. The costs could be paid from taxes and sponsors. I bet some companies will be pleased to pay for a bus stop near their front door so employees and customers can easily reach their shops or services. I also think some costs could be earned by having advertisements in the train, bus and subway including spoken advertisements on the build-in intercom. This too would provide more income. And of course, cities who want to support public transit within their boundaries could also pay part of the costs. Quality would improve and there would be no need to keep track of customers.

Besides, free public transit would encourage a lot of people to get out of their cars since it much less expensive. Employers would have no need to compensate their employees for their daily travels since travel would be free. A car would then be more luxury than requirement. Question is, which political party would even dare to make this part of their campaign?

I need to blog more often.

Posted on by

The life of an ICT specialist like me is always busy, busy, busy. Even on my day off, I still have a lot to do. This morning, for example, I went to the dentist to have two fillings replaced. I still had two old amalgam fillings and these have been replaced by two nice, white ones. The rest of the day was reserved to take a long walk with my dogs but they’re not in real shape today. I think it’s too warm for them now so maybe another time. I still have a few other things to do too…

For example, I am working on two personal projects. One is related to me keeping score of my glucose levels. Yeah, I have diabetes but still don’t need insulin injections. I want to keep it that way so I need to keep an eye on my glucose levels. More moving, better eating will improve my health. But the bookkeeping requires a simple project which allows me to enter the results and it should generate reports and charts for informational purposes. And not just for me, but for generic usage. Right now, I’m still thinking about what the project should do exactly. Thinking about the complexity of it all. It should be able to keep track of multiple users and maybe it should also be usable by physicians to add patient accounts so they can keep track of their patients. Maybe it needs a Smartphone module, an Android module or even an iPad module so patients can use simple mobile devices. And perhaps an import/export module so patients can export their data in some format to have it imported in some other application. And of course a reporting module that preferably supports Word and PDF. And I have plenty of other ideas too. As I said, I’m busy.

And then the other project. That’s more a self-education project. I like to generate CGI artwork but after several years of creating art, I ended up with a large collection of homemade images. Combine this with my own photo’s from my digital camera’s and it’s just a lot of images. I need a better way to organize them, adding tags and publish them in some way. I already use Flickr for some of the more interesting images but I want to publish all of them. So I have an idea of a simple system that will store the images with additional tags, keywords, license information, some extracted EXIF information, a rating value, sign if it’s NSFW or not and much, much more. And I want two versions of this tool. One should be a browser app which would show up on any device and the other should be a Silverlight app which would mostly be supported on windows platforms, but which would give a much nicer user interface, thus a better user experience. And yes, this too keeps me very busy…

Of course, don’t forget that I still create CGI artwork. This too eats up a lot of time. But worse of all, it requires my computer to do the most work, churning numbers to render some data into a digital image. It’s a process that might take 5 minutes or 60 hours, depending on the complexity of the image…

Beroerde situatie.

Posted on by

Mijn vader is nu 24 uur in het ziekenhuis. Een mogelijke oorzaak is een kies die enkele dagen ervoor was getrokken. Om dat mogelijk te maken moest hij even stoppen met de bloedverdunners en plaspillen die hij gebruikt sinds zijn hartaanval. En hoewel hij er daarna weer aan begint is er kennelijk toch een stolseltje ontstaan.
De gevolgen zijn enorm. Mijn vader is grotendeels verlamd aan zijn rechterzijde en zijn linkerkant is ook aangetast. Hij is verder zijn spraakvermogen kwijt, ook al probeert hij nog wel wat te zeggen. Hij kan niet meer slikken waardoor er een sonde is gebracht zodat hij nu via een slangetje naar zijn maag wordt gevoed. Hij is ook niet meer in staat om op papier woorden te vormen wat op zich het communiceren bemoeilijkt. En voor mijn vader is dat enorm frustrerend. Ondertussen is er ook bloed in zijn urine aangetroffen wat wil betekenen dat hij nog lang niet veilig is. De eerste 24 uur heeft hij gehaald maar de komende weken worden kritisch.

Wat zijn zijn overlevingskansen? Ik heb vernomen dat 1 op 3 mensen na een herseninfarct binnen een jaar overlijdt doordat het lichaam te veel schade heeft opgelopen. Dit hangt vaak ook af van hoe snel er medische hulp werd gegeven. Hoe sneller, hoe beter. Van de overige personen heeft 70% vaak last van geestelijke problemen, zoals begrip, emoties en gedrag. Ongeveer 40% houdt blijvend ernstig lichamelijk letsel over. Een beroerte is dan ook een der grootste oorzaken van invaliditeit en ook een der grootste doodsoorzaken.
Maar er is een goede kans op herstel. Het eerste jaar is het meest kritische. Daarna is het alleen nog maar leren leven met de ongemakken van de gevolgen van de herseninfarct. Voorlopig kunnen alleen maar afwachten tot we meer weten van wat mijn vader straks allemaal nog kan. Hij is nog geen kasplantje maar kan nog enigszins bewegen en heeft controle over zijn linkerhand. Hij kan nog zien en luisteren en al zou dit nog het enige zijn dat hij voor de rest van zijn leven nog kan, het is voor hem al een zegening dat het niet erger is. We gaan er nu aan werken om hem zo veel mogelijk weer te laten herstellen.

De beroerte…

Posted on by

Het is 29 november 2007. Het acht uur avondnieuws is net begonnen. In de hal hoor ik een glas breken. Mijn vader staat in de gang op blote voeten naar het glas te kijken dat hij zojuist heeft laten en hij heeft een hele verwarde blik over zich. Mijn moeder en ik komen er direct aan om de boel op te ruimen en we merken op dat hij iets verward is. Ik voorkom dat hij door het glas gaat lopen en mijn moeder probeert hem naar de huiskamer te bewegen. Onderweg wil hij eigenlijk naar de keuken en ik zie meteen dat het misgaat.
Ik zeg tegen mijn moeder dat ze 112 moet bellen en ik probeer mijn vader op te vangen op het moment dat hij zijn evenwicht verliest. Hij zakt langzaam door zijn benen terwijl ik zijn linkerarm vasthoud om hem te vertragen bij zijn val. Hij zit vervolgens netjes op de grond, kortademig en duidelijk verward. Hij probeert op te staan door zich via de aanrecht weer overeind te trekken en ik besef dat het beter is dat hij gewoon blijft zitten dus ik bied mijn arm aan hem zodat hij zich aan mij zou kunnen optrekken. Niet dat ik hem overeind zou helpen omdat het beter is dat hij blijft zitten maar hij wil mijn hulp niet. Hij heeft niet door hoe ernstig de situatie op dat moment is.
De ambulance is onderweg en 112 meldt dat we hem aan het praten moeten houden en gewoon bij hem moeten gaan zitten. Mijn moeder doet alle lichten aan, doet de deur open en pakt al mijn vaders spullen die hij in het ziekenhuis nodig zal hebben. Ondertussen hou ik mijn vader bezig, ondersteun zijn rug met een kussen dat mijn moeder bezorgd heeft en hou hem goed in de gaten. Nog steeds heeft hij de ernst niet door totdat ik hem vraag of hij zijn rechterhand kan bewegen. Pas op dat moment dringt het bij hem door hoe ernstig de situatie is. Hij pakt zijn rechterhand enkele malen met zijn linkerhand en zijn hand blijft slap. Zijn rechterbeen blijkt ook niet meer te kunnen bewegen. Zijn spraak is ook al weg en zijn gezicht hangt er scheef bij. Ik wist toen al dat hij een herseninfarct heeft gekregen.
De ambulance arriveert en mijn moeder doet de deur open. Ik geef op dat moment mijn vader zo veel mogelijk ondersteuning en hou hem overeind. Drie verplegers komen binnen en ze gaan gelijk aan het werk. Ze maken meteen een hartfilmpje, leggen een infuus aan en geven een prikje om zijn bloedsuiker te meten. Een tweede ambulance wordt erbij geroepen om een speciale stoel te brengen waarmee mijn vader de trap af geholpen kan worden. Het duurt niet lang meer of mijn vader is met mijn moeder onderweg naar het ziekenhuis. Ik blijf achter en ruim het glas op dat is blijven liggen. En ik breng alvast enkele familieleden op de hoogte.